กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวลาย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งวันก่อน
หลังจากเจียงสือเยวี่ยนออกมาจากการทดสอบขั้นที่หก เธอก็ไม่เคยจากไปไหนอีกเลย การสั่นสะเทือนของมิติที่ต่อเนื่องไม่หยุดนั้น แม้จะแผ่วเบาแต่ก็ชวนให้ใจไม่สบาย ราวกับมีก้างติดคอ
เธอขมวดคิ้วกวาดตามองลานราบทางออกที่ดูราวกับสงบเงียบนี้ พลังการรับรู้อันแข็งแกร่งราวกับหนวดที่มองไม่เห็น คอยตรวจค้นการไหลของพลังงานในทุกตารางนิ้วของมิติอย่างละเอียด
แต่ทว่า ไม่พบสิ่งใดเลย
“หรือว่าเป็นเพราะฉันคิดมากไปเองจริงๆ?” เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ส่ายศีรษะไปมา จนเกือบจะคิดว่าตัวเองผ่านการกลายพันธุ์ของดันเจี้ยนมามากเกินไปจึงไวต่อสิ่งรอบตัวเกินเหตุ เธอหันตัว เตรียมก้าวไปยังบันไดลอยที่นำไปสู่ขั้นที่เจ็ด