กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในที่สุดเจียงสือเยวี่ยนก็ค่อยๆ หันตัวกลับมา
บนใบหน้าของเธอไม่มีวี่แววว่าจะถูกยั่วยุให้โกรธเลยสักนิด กลับมีสีหน้าเล่นสนุกราวกับกำลังดูตัวตลกกระจอก “ฉันหยิ่งผยองถือตัวแล้วเป็นอะไร? ถ้าพวกคุณทนดูไม่ได้ก็เข้ามาต่อยฉันสิ”
สายตาของเธอกวาดผ่านสีหน้าที่พลันแย่ลงของคนกลุ่มนั้น ก่อนพูดต่อว่า “อีกอย่าง พวกคุณพูดไร้สาระกันตั้งมากมาย ก็เพราะไม่มีคะแนน แต่อยากได้ของจากฉันไปฟรีๆ ไม่ใช่หรือ? มาขอคนอื่นแท้ๆ ยังทำท่าราวกับกำลังหยิบยื่นความเมตตาให้ ถ้าจะวัดว่าใครหน้าหนา คงต้องยกให้พวกตระกูลใหญ่จริงๆ ล่ะนะ~~~”
ความคิดในใจถูกเปิดโปงอย่างเปลือยเปล่า ลูกหลานตระกูลใหญ่หลายคนก็หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที ทั้งอับอายและโกรธแค้น