กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เก็บมโนจิตให้สงบ ตอนนี้ยังมีเรื่องสำคัญกว่านั้น—
นั่นคือจัดการของรางวัลสงครามที่กองสูงราวกับภูเขา
เพื่อประหยัดเวลา เจียงสือเยวี่ยนเลือกอยู่ที่ใจกลางซากปรักหักพังของสนามกีฬาแห่งนี้ ที่เพิ่งผ่าน “ภัยพิบัติ” มาหมาดๆ
เธอส่งสัญญาณรวมพลออกไปอย่างง่ายๆ ไม่นานนัก เงาร่างกว่ายี่สิบก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบราวกับภูตผีจากทุกมุมอับของซากปรักหักพัง แล้วรวมตัวเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว
ผู้ที่มาก็คือผู้เข้าสอบจากฐานทางใต้เหล่านั้นเอง
บนใบหน้าพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความเกรงขามที่อดไว้ไม่อยู่ สายตาที่มองเจียงสือเยวี่ยนราวกับแหงนมองเทพเจ้า
“เทพเจียง เทพเจียง! พวกเรามาแล้ว~~”