เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นิ้วของเจียงสือเยวี่ยนเพิ่งแตะกระดาษที่เย็นเล็กน้อย หัวใจก็ “กระตุก” ขึ้นมาทันที!
ความหนานี้ ไม่ชอบมาพากล!
หนากว่าข้อสอบจริงย้อนหลังสิบปีหรือชุดข้อสอบจำลองฉบับใดที่เธอเคยตะลุยมาเสียอีก กดลงบนปลายนิ้วอย่างหนักอึ้ง
ข้างหูจู่ๆ ก็ดังก้องคำ “เตือน” ที่แฝงความนัยเมื่อครู่ของผู้คุมสอบ
แทบจะพร้อมใจกัน ผู้เข้าสอบหลายพันคนในหอประชุมทั้งหลังต่างทำสิ่งเดียวกันอย่างพร้อมเพรียง ไม่มีใครดูข้อแรก ทุกคนในวินาทีแรกต่าง “สวบ” พลิกข้อสอบไปยังหน้าสุดท้ายอย่างแรง!
แล้ว—
“พระเจ้าช่วย!”
“นี่...นี่มันอะไรกันเนี่ย!”
“ไม่นะ? แบบนี้จะสอบได้ยังไง?”
เสียงร้องอุทานที่ดังระลอกแล้วระลอกเล่าและเสียการควบคุมโดยสิ้นเชิงก็ปะทุขึ้นในห้องสอบขนาดใหญ่ในชั่วพริบตา และเสียงทั้งหมดเต็มไปด้วยความตกตะลึงกับความสิ้นหวังที่ไม่อาจเชื่อได้