เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เวิงชิงอวิ๋นมองเหล่าวัยรุ่นที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกันอยู่ตรงหน้า ความอบอุ่นไหลผ่านหัวใจ แต่ที่มีมากกว่าคือความขมขื่นหนักอึ้ง เธอหยิบเหรียญทองสำรองของตัวเองออกมาอย่างเงียบๆ จ่ายค่าธรรมเนียมให้ผู้เข้าสอบคนสุดท้ายที่ขัดสนไป
เงินจ่ายแล้ว ตราประทับแล้ว
เจ้าหน้าที่ยื่นใบรับรองคืนกลับมาอย่างเย็นชา
เพียงแต่ในยามนี้ ผู้เข้าสอบทุกคนต่างรู้สึกราวมีอะไรบางอย่างอัดอั้นจนบรรยายไม่ถูกมาติดอยู่ในอก
ในใจของทุกคนอดเกิดข้อสงสัยมากมายขึ้นมาไม่ได้
นี่คือสถาบันการศึกษาสูงสุดที่ผู้ครอบครองอาชีพนับไม่ถ้วนของประเทศหัวใฝ่ฝันจริงๆ หรือ? ธรณีประตูด่านแรกที่ก่อขึ้นด้วยเงินทอง กันนักเรียนยากจนออกไปนอกประตูอย่างโจ่งแจ้งถึงเพียงนี้? สถานที่แบบนี้ คุ้มค่าที่ทุกคนจะทุ่มสุดกำลังเพื่อช่วงชิงจริงๆ หรือ?
ตอนมาทุกคนตื่นเต้นแค่ไหน ตอนจากไปก็ห่อเหี่ยวเท่านั้น