กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเผ่าขนกาถูกสังหารจนสิ้นทุกตัว ท้องฟ้าที่มัวหมองมาตลอดก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง
เมฆฝนสีตะกั่วที่ปกคลุมท้องฟ้ามานับหมื่นปี ราวกับเลือดแห้งกรังที่จับตัวเป็นก้อนนั้น กลับเริ่มจางสีและสลายหายไปด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
ชั้นเมฆหนาทึบราวกับถูกหัตถ์ยักษ์ที่มองไม่เห็นฉีกออก เผยให้เห็นสีฟ้าครามบริสุทธิ์ที่ห่างหายไปเนิ่นนานจนใจสั่นอยู่เบื้องหลัง!
แสงแดดอันอบอุ่นและสมจริงราวกับน้ำตกสีทอง สาดส่องลงมาอย่างไม่มีสิ่งใดขวางกั้น อาบทั่วผืนน้ำทะเลที่ระยิบระยับ
สายลมทะเลอ่อนโยนลง พัดพากลิ่นเค็มสดชื่น ปัดผ่านเกล็ดของคนในเผ่าวารีขับขานทุกคน