กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงสว่างส่องประกายขึ้นอีกครั้ง หมุนวน ฉายออกไป...
ครั้งนี้ เงาร่างที่ปรากฏขึ้นในลำแสงนั้นเงียบสงบกว่ามาก
หลังจากแสงสว่างจางหายไป หญิงสูงวัยชาวเผ่าวารีขับขานซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตพื้นถิ่นก็ยืนนิ่งอยู่
เกล็ดของเธอเป็นสีน้ำเงินเข้มราวท้องฟ้ายามค่ำคืน แฝงความหมองหม่นจากกาลเวลาที่ทับถม แต่ลวดลายจุดดาวสีเงินเหล่านั้นยังคงมองเห็นได้ชัดเจน ราวกับแสงเรืองรองในผืนราตรี
สิ่งที่แปลกที่สุดคือกลางหน้าผากของเธอมีเปลือกหอยดาวเกลียวที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติฝังอยู่ ภายในเปลือกดูราวกับมีเมฆดวงดาวย่อส่วนกำลังหมุนวนอย่างช้ามาก เธอถือคทากระดูกเก่าแก่โบราณเล่มหนึ่ง ที่หัวคทามีผลึกสีฟ้าอ่อนฝังอยู่เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวเล็กๆ แผ่กลิ่นอายอ่อนๆ เศร้าสร้อยออกมา