กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงสือเยวี่ยนยึดห้องชุดที่ใหญ่ที่สุดไว้อย่างไม่เกรงใจใคร
หลังจากนั้นก็ทำตามตารางเวลาที่วางไว้ก่อนหน้านี้ต่อไป
จนถึงกลางดึก เธอลากร่างกายที่เหนื่อยล้าโผตัวทิ้งลงบนที่นอนนุ่มกว้างกลางห้องนอน
วินาทีที่ร่างกายจมลงไป ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาหลายวันราวกับถูกโอบรับไว้อย่างอ่อนโยน
คุ้มค่า!
วัสดุพวกนี้ใช้คุ้มมาก!
เธอกลิ้งตัวครึ่งรอบบนเตียงอย่างพึงพอใจ แล้วฝังหน้าลงในหมอนที่ยังมีกลิ่นผ้าใหม่
ราตรีสงัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ของยานที่ครางต่ำๆ กับแรงสั่นสะเทือนที่ส่งมาจากทะเลลึกซึ่งราวมีราวไม่มีเป็นเพื่อนเธอ
นอนอยู่บนเตียงที่นุ่มจนเหลือเชื่อ ประสาทที่ตึงเครียดในที่สุดก็ผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง แต่ความคิดกลับเหมือนม้าป่าที่หลุดบังเหียน เริ่มควบตะบึงอย่างไร้การควบคุม
“เฮ้อ...”