กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่สามนับจากเข้าสู่เกม และเป็นวันสุดท้ายของช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่
เจียงสือเยวี่ยนตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกกระวนกระวายอย่างบอกไม่ถูก
เธอรู้สึกเหมือนมีก้อนหินทับอยู่ที่หน้าอก อึดอัดจนหายใจไม่ออก
ห้องเรือยังอบอ้าวเหมือนเดิม แต่เพิ่มความเหนอะหนะกว่าวันก่อน กลางอากาศมีกลิ่นคาวเค็มที่แรงกว่าเดิมและมีกลิ่นสาหร่ายทะเลเน่าเปื่อย
เธอนวดขมับที่ปวดตึง เศษความฝันเมื่อคืนเหมือนฟองที่ถูกคลื่นซัดแตก เหลือเพียงหย่อมสีบิดเบี้ยวเลือนรางกับเสียงแหลมก้องกังวานปลายๆ และความรู้สึกหวาดกลัวหนักอึ้งที่ไล่ไม่ออก
“ฝันร้ายอีกแล้ว...” เธอพึมพำเบาๆ
ฝันร้ายนี้เหมือนครั้งก่อน ตื่นมาก็จำเนื้อหาไม่ได้เลย