กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามเย็นของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ท้องฟ้าเหมือนมีคนสาดโกโก้ร้อนทั้งถังลงไป กลายเป็นสีน้ำตาลแดงนุ่มนวล
เวิงชิงอวิ๋นยืนอยู่หน้าต่างห้องทำงาน ชานมในมือกำลังส่งกลิ่นสตรอว์เบอร์รีหวานฉ่ำ จู่ๆ เธอก็เห็นชั้นเมฆทางทิศตะวันออกเฉียงใต้พลุ่งขึ้นอย่างประหลาด ราวกับมีใครกำลังนวดแป้งอยู่บนท้องฟ้า
“ตู้ม—”
เสียงดังทึบๆ ดังมาจากส่วนลึกของชั้นเมฆ ไม่ใช่เสียงฟ้าร้อง แต่เหมือนเสียงเครื่องป๊อปคอร์นแบบเก่าของดาวเคราะห์สีน้ำเงินระเบิดออก