กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงสือเยวี่ยนเพิ่งหยุดใช้ “ข่มขวัญลวง” ต่อเนื่อง ต้นคอก็ชนเข้ากับบางสิ่งเย็นเฉียบ
อวี่ลู่ไม่รู้ว่าแนบตัวมาอยู่ข้างหลังเธอตั้งแต่เมื่อไร ดวงตาโตอันเป็นเอกลักษณ์ของเผ่ามนุษย์อิ่งไห่แทบจะประชิดถึงใบหน้าของเธอ คิ้วขมวดจนแทบหนีบยุงตายได้ ปากเม้มเป็นเส้นตรง “คุณคือทูตเทพ? ที่ผ่านมาหลอกฉันมาตลอดงั้นหรือ?”
หมอกควบแน่นแผ่ปกคลุมแว่นครอบตาของเจียงสือเยวี่ยนเป็นผืนใหญ่ในทันที เธอยกมือขึ้นเช็ด พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ “คุณคิดว่าฉันหลอกคุณหรือเปล่า?”
ในดวงตาโตของอวี่ลู่เปี่ยมไปด้วยความสงสัย เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังกลุ้มใจ
“ฉันมีสถานะอะไรไม่สำคัญ” เจียงสือเยวี่ยนลดเสียงลง ปลายนิ้วเคาะที่ใบหูเบาๆ สื่อว่ากำแพงมีหู “ที่สำคัญคือสิ่งที่ฉันได้ทำลงไป”