กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จอของห้องไลฟ์ดำสนิทไปหลายนาที แล้วจู่ๆ ก็กลายเป็นจอหิมะอีกครั้ง
ดูท่าไม่เพียงไม่ดีขึ้น ยังเหมือนพังหนักกว่าเดิมไปอีก
เจียงสือเยวี่ยนแลบลิ้นปลิ้นตาทำหน้ากวนใส่กล้องทรงลูกบอลโลหะที่สั่นและพ่นควันไม่หยุด
ความรู้สึกว่าปลอดจากการถูกจับตาดูราวกับได้ฉีกชุดกันรังสีที่อับอบออก เธอเหยียดไหล่ที่ปวดเมื่อยอย่างสบายใจ หายใจเข้าลึกๆ อากาศยังสดชื่นขึ้นด้วยซ้ำ — ถ้าไม่นับกลิ่นฉุนที่เกิดจากสนิมโลหะปนกับฝุ่นกัมมันตภาพรังสีนั้น
ฉวยโอกาสที่คณะผู้กำกับรายการแกล้งตายอยู่ เธอจึงสำรวจภูมิประเทศรอบๆ ได้อย่างละเอียดพอดี
พอเงยหน้าขึ้น ภาพตรงหน้าก็ทำให้เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย