กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เจียงสือเยวี่ยนรู้สึกถึงอาการแสบร้อนแปลบๆ เป็นระลอกในโพรงจมูก
ที่นี่ไม่มีแสงอาทิตย์จ้าแสบตาอีกต่อไป ในอากาศรอบตัวลอยฟุ้งไปด้วยละอองเรืองแสงสีเขียวอมน้ำเงิน ทุกครั้งที่หายใจ ปอดก็เหมือนถูกโปรยด้วยเศษแก้วละเอียด
เธอพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วพบว่าแว่นตากันลมกันทรายที่ทำไว้ก่อนหน้านี้เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวเป็นร่างแห เนินทรายในระยะไกลปรากฏเป็นสีม่วงดำพิลึกพิลั่นท่ามกลางคลื่นความร้อนที่บิดเบี้ยว ราวกับเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อที่ถูกถลกหนังออก
【ยินดีด้วยที่ทุกคนผู้โชคดีได้เข้ามาสู่แผนที่พิเศษ — เขตรังสีแดนรกร้าง】