กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลงมายังฐานหวยเหออย่างเกียจคร้าน ผนังกระจกของอาคารที่ทำการรัฐบาลสะท้อนแสงอ่อนละมุน ทาบลงบนพื้นห้องโถงอันเรียบเงา
ยามนี้เจียงสือเยวี่ยนกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องทำงานของเวิงชิงอวิ๋น ในมือถือชานมไข่มุกไว้หนึ่งแก้ว หยดน้ำที่เกาะอยู่รอบแก้วไหลรินลงตามผิวแก้ว รวมตัวเป็นสายน้ำเล็กๆ บนโต๊ะสีขาวบริสุทธิ์
เธอเคี้ยวไข่มุกระเบิดลาวา น้ำหวานเยิ้มแตกกระจายบนปลายลิ้น ผสานกลมกลืนเข้ากับกลิ่นชาหอมสดชื่นและรสนมอันเข้มข้น ยกระดับต่อมรับรสขึ้นมาในชั่วพริบตา
ดื่มหมดไปหนึ่งแก้ว เจียงสือเยวี่ยนก็กระทืบเท้าเบาๆ อย่างอารมณ์ดี ปลายรองเท้ายังคงเปื้อนน้ำยางเถาวัลย์ที่ติดกลับมาจากดันเจี้ยนนครลวงพฤกษากลายพันธุ์อยู่เล็กน้อย