กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงสือเยวี่ยนเลิกคิ้ว ไม่พูดอะไร
ลมจากนอกหน้าต่างพัดพาประกายไฟจากโรงหลอมสร้างปลิวผ่าน ฐานหวยไห่ยามเช้าคึกคักเต็มไปด้วยชีวิตชีวา
เธอยื่นมือลูบร่องลายเฟืองเบาๆ พลางนึกถึงความไม่สมดุลของการพัฒนาอาชีพในโลกนี้ นึกถึงความลำบากของผู้ครอบครองอาชีพสายดำรงชีพ นึกถึงความก้าวหน้าครั้งสำคัญที่เธอเพิ่งค้นพบเมื่อครู่...
สุดท้าย เธอก็ยังค่อยๆ ดันตราสัญลักษณ์กลับไปบนโต๊ะ
เวิงชิงอวิ๋นมองแผ่นหลังตั้งตรงและแววตาเรียบเฉยของหญิงสาวรุ่นเยาว์ตรงหน้า ทุกสิ่งล้วนสะท้อนท่าทีของเด็กสาวคนนี้ เธอปฏิเสธฉันจริงๆ