เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซากปรักหักพังของตำหนักใต้ดิน ฝุ่นควันยังไม่จางหาย
ทุกคนล้อม “จางเสี่ยวเหอ” ไว้ แต่บรรยากาศที่ตึงเครียดราวกับดาบพร้อมฟันกันกลับพังทลายลงในชั่วพริบตาเพราะประโยคเดียวของเขา
อะไรของมัน?
ฉันเป็นพ่อของคุณ?
ทุกคนตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของจางเสี่ยวเหอ ไม่คิดว่าคำแบบนี้จะหลุดออกมาจากปากเขาได้
เสิ่นหว่านอี๋ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็ตั้งสติได้ คิดว่าอีกฝ่ายกำลังล้อเล่น โกรธจนหน้าแดงทั้งหน้า เธอเบิกตากว้างด้วยความโกรธ ยกธนูศรในมือขึ้นฟาดใส่ทันที พลางคำรามลั่นว่า
“ไสหัวไป! ฉันยังเป็นคุณย่าทวดของแกเลย! ถึงเวลานี้แล้วยังคิดจะตักตวงเอาประโยชน์ ไม่ยอมสารภาพตามความจริง ฉันว่าแกมันอยากโดนอัด!”
ธนูศรพุ่งหวีดหวิวออกไปพร้อมเสียงลมเฉียบคม ทำเอาจางเสี่ยวเหอตกใจรีบเบี่ยงตัวหลบ ร่างกระแทกเข้ากับโลงหินข้างๆ เสียงดังทึบ