เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากรับรู้เนื้อหาของผนึกทั้งหมดแล้ว ใบหน้าที่เดิมทีสงบนิ่งของเจียงสือเยวี่ยนก็ถูกปกคลุมด้วยไอเย็นยะเยือก ในดวงตาลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งโทสะ สองมือเผลอกำแน่นเป็นหมัดโดยไม่รู้ตัว เล็บจิกเข้าเนื้อกลางฝ่ามือลึกจนทิ้งรอยเลือดเอาไว้หลายสาย
“หมู่บ้านที่น่าขยะแขยงแบบนี้ ไม่มีเหตุผลให้คงอยู่ต่อไปเลยแม้แต่น้อย”
เธอยื่นมือออกไปลูบคลำก้อนหินตรงหน้าอย่างอ่อนโยน ความหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจสายหนึ่งแล่นผ่านนิ้วมือแทรกซึมลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจ
จะให้เจียงสือเยวี่ยนสังหารผีหญิงที่น่าสงสารเหล่านี้เพื่อทำลายพิธีบวงสรวงนั้นไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด
และเชื่อว่าตราบใดที่ยังเป็นคนปกติก็คงทำไม่ลงเช่นกัน
ทว่าดันเจี้ยนไม่เคยให้ทางตันที่ไร้ทางแก้ ย่อมต้องมีวิธีอื่นในการทำลายสถานการณ์นี้อย่างแน่นอน