เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถึงปากจะพูดเช่นนั้น แต่จริงๆ แล้วแววตาที่เซวียรุ่ยฉี่มองเจียงสือเยวี่ยนกลับไม่มีท่าทีดูถูกแม้แต่นิด ตรงกันข้ามกลับมีความกังวลจางๆ ซ่อนอยู่
ได้ยินถึงตรงนี้ ซ่างกวนฝูชิวก็มองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่แฝงความนัยเล็กน้อย ก่อนยิ้มพลางพูดว่า “เพื่อนร่วมชั้นเซวียไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไปนะ ถึงเธอจะให้ธูปขับสัตว์ระดับ B กับทุกคน แต่ที่ให้เพื่อนร่วมชั้นเจียงเป็นระดับ A เลยนะ อีกทั้งยังมีของวิเศษสุดแปลกของเธออีก คิดว่าชั่วคราวคงไม่เป็นอันตรายหรอก”
“ใคร...ใครกังวลเรื่องเธอกัน!”
เซวียรุ่ยฉี่หน้าแดงวาบไปทั้งหน้าทันที แต่ปากก็ยังโต้กลับ “หา? ฉัน...ฉันเพิ่งให้ธูปขับสัตว์ระดับ A กับเธอไปงั้นเหรอ? หึๆ งั้นก็คงแค่เผลอหยิบผิดเองแหละ หึๆ...”
“เอ๊ะ? เธอดูตรงนั้นสิ หมอกโลหิตเหมือนจะเข้มข้นขึ้นนะ อาจมีลูกแก้วต้นกำเนิดโลหิตปรากฏขึ้นก็ได้ รีบไปดูกันเถอะ!”