เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเหวินซีพอเข้ามาก็ได้ยินคำพูดพวกนี้ เข้าก็อดกลอกตาแรงๆ ไม่ได้
“หึๆ เปรี้ยวๆ เปรี้ยวมากเลยนะ~~ เปรี้ยวจนซอยข้างๆ หลายซอยได้กลิ่นกันหมดแล้ว!”
“พรสวรรค์ระดับ S มันหายากแค่ไหน พวกคุณไม่รู้หรือไง? โอกาสมันต่ำกว่าสายต่อสู้ตั้งเยอะเลยนะ ฐานไป๋อวิ๋นของเราครั้งล่าสุดที่มีคนได้พรสวรรค์ระดับ S ก็หลายปีมาแล้ว! แล้วพวกคุณมีพรสวรรค์อะไร? เอาหน้าที่ไหนไปเยาะเย้ยเขา?”
หลินเหวินซีที่อัดอั้นความโกรธไว้เต็มท้องยังพูดไม่ทันจบ ก็พบว่าเพื่อนร่วมชั้นทุกคนจู่ๆ ก็หันหลังกลับพร้อมกัน บางคนแกล้งทำเป็นอ่านหนังสือ บางคนแกล้งทำเป็นมองทิวทัศน์...
พอหันไปมอง ก็เห็นว่าเป็นเพราะเจียงสือเยวี่ยนกลับมาแล้ว
ส่วนคนที่เพิ่งเยาะเย้ยเธอเมื่อครู่ ตอนนี้ต่างก็หุบปากกันหมด ราวกับเมื่อสักครู่ไม่ได้พูดอะไรเลยสักนิด