เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 311 ราชันเพียงหนึ่งเดียว
“อาเยี่ยน นายคิดจะพาฉันไปไหนเหรอ?”
ซูอี้ที่ถูกอุ้มอยู่ในอ้อมแขนรู้สึกเพียงว่าทั้งโลกใบนี้เหลือแค่เงาร่างตรงหน้ากับเสียงลมข้างหูเท่านั้น
เธอใช่ว่าจะไม่เคยเดินทางด้วยพลังพิเศษธาตุลม ทว่าความเร็วในวันนี้เห็นได้ชัดว่าเร็วกว่าเมื่อก่อนมากทีเดียว
แต่เธอยังไม่ได้คิดเลยว่าจะไปอยู่ที่ไหนถึงจะสบาย รู้สึกอยู่ตลอดว่าอาเยี่ยนคล้ายจะเลือกสถานที่เอาไว้เรียบร้อยแล้ว
“อาเยี่ยนรีบบอกมาเลยนะ นายวางแผนไว้ตั้งนานแล้วใช่ไหม?”
หยุนเยี่ยนกระชับคนในอ้อมอกเข้ามาอีกนิด การเคลื่อนไหวไม่หยุดชะงักลงแม้แต่น้อยขณะก้าวข้ามผ่านเมืองร้างไร้ผู้คนราวกับถูกทอดทิ้ง
เมื่อได้ยินเสียงของหญิงสาวในอ้อมกอด แววตาของเขาก็ไหววูบขึ้นมาเล็กน้อยอย่างรวดเร็ว ก่อนจะส่งเสียงตอบรับทุ้มต่ำ
“อยากพาอาอี้กลับบ้าน”
“คิดมาตั้งนานแล้ว”