กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 304 อยากให้อาเยี่ยนอุ่นเตียงให้
อันที่จริงซูอี้ถูกสิ่งน่าเกลียดข้างนอกส่งเสียงรบกวนจนตื่นตั้งนานแล้ว เพียงแต่ไม่อยากลุกขึ้นมาจากผ้าห่มอุ่น ๆ เท่านั้น
ยามนี้พอถูกหยุนเยี่ยนจูบเข้าแบบนี้ ทั้งร่างจึงไม่อยากนอนต่ออีก ได้แต่กอดเขาพลางพึมพำออเซาะไม่ยอมปล่อยมือ
เธอไม่ได้พบแฟนหนุ่มรูปงามมานานมากแล้ว ต้องกอดให้เยอะ ๆ ถึงจะดี
“อาเยี่ยน ฉันก็คิดถึงนายมากเลยนะ!”
“ฉันรู้อยู่แล้วว่าอาเยี่ยนจะมารับฉัน ได้เจออาเยี่ยนแล้วฉันดีใจจังเลย!”
ทั้งร่างของหยุนเยี่ยนยังคงโน้มตัวลงบนเตียง เด็กสาวที่เพิ่งโผล่พ้นผ้าห่มออกมาเนื้อตัวอบอุ่นไปทั้งร่าง และถูกเขาสวมกอดอย่างแนบแน่นกระทันหันเช่นนี้
เพียงชั่วครู่เดียว ความอ้างว้างหนาวเหน็บที่สงบนิ่งมานานหลายปีก็มลายหายไปจนหมดสิ้นอย่างง่ายดาย