เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 286 เจอกู้ฝานเชินอีกครั้ง
เถาวัลย์ที่ถูกเร่งการเติบโตพันรัดร่างชายฉกรรจ์หลายคนที่คิดจะบุกเข้ามา ก่อนจะหดรัดอย่างกะทันหันกลางความชุลมุน ส่งเสียงกระดูกสันหลังหักอันแผ่วเบาที่ถูกกลบด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนอย่างตื่นตระหนกของฝูงชน
จากนั้นก็สลายตัวไปอย่างรวดเร็ว
แววตาของหยุนเยี่ยนไหววูบขึ้นมาทันใด ตอนนี้เวินซวี่ยังไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ แล้วจุดประสงค์ของการยกพวกมาล้อมครั้งนี้แท้จริงแล้วคืออะไรกันแน่?
ทั้งที่ไร้ความหมายสิ้นดี อีกทั้งคนพวกนี้ยังอ่อนแอกว่าที่เคยเจอมาก่อนหน้านี้อยู่หลายส่วน…
เหล่าผู้รอดชีวิตธรรมดาในกลุ่มที่กำลังวิ่งหนีเตลิดอย่างตื่นตระหนก จะยังมีอานุภาพที่เตรียมจะลงไม้ลงมือดั่งเช่นก่อนหน้านี้ได้อย่างไร
หากประมาทจนถูกพลังพิเศษเฉี่ยวชนเข้าเพียงนิด ไม่แขนขาดขาด้วนก็คงต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มไปสามวัน
ที่สำคัญคือ—ผู้มีพลังพิเศษฝ่าย “ตัวเอง” แม่งเอ๊ยเวลาลงมือกลับไม่สนใจความเป็นความตายของพวกเขาสักนิดเลย!
เจ้าคนผอมกะหร่องที่ถูกชายหน้าดำเสียงห้าวลากตัวมาตั้งแต่แรก ยามนี้กำลังใช้แขนขาทั้งสี่คลานร้องไห้คร่ำครวญหนีออกไปด้านนอก