เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 281 พบกันครั้งแรก ลมฝนกำลังก่อตัว
กระทั่งเฮลิคอปเตอร์ร่อนลงจอดนอกบ้าน เสี่ยวมู่แกว่งหางพุ่งพรวดออกจากห้อง จ้าวหร่านจึงหลุดพ้นจากอารมณ์ยุ่งเหยิงสับสนได้ในชั่วพริบตา
“จ้าวหร่าน…”
“อาอี้!”
ซูอี้เพิ่งจะลงจากเครื่องบิน จ้าวหร่านก็วิ่งถลาออกมาจากตัวบ้านทันที ไม่สนใจสายตาของคนอื่น โผกอดซูอี้ด้วยความตื่นเต้นจนอยากจะร้องไห้
ทำไมถึงอยากร้องไห้เธอก็ไม่รู้เหมือนกัน แค่รู้สึกแสบจมูกขึ้นมา นี่คงจะเป็นความตื่นเต้นกระมัง?
ต้องใช่แน่ ๆ เธอคิดถึงอาอี้จะแย่อยู่แล้ว
ซูอี้ถูกกอดกะทันหันจนขมวดคิ้วเล็กน้อย
อ้อมกอดของสาวงามเธอยังคงรื่นรมย์อยู่หรอก แต่กลับรู้สึกหนักอึ้งอยู่นิด ๆ
หางตาเหลือบมองผ้าพันแผลสะอาดสะอ้านที่พันอยู่รอบคอของจ้าวหร่าน ซูอี้เงยหน้าคิดอยู่สองสามวินาที จึงค่อยยื่นมือเล็ก ๆ กอดตอบไปนิดหนึ่ง