เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 276 เจอการไล่ล่าระหว่างทาง——อันตราย? อันตราย!
“ขอบคุณนะ”
ซูเจียอี้มองบาดแผลที่พันผ้าทำแผลเรียบร้อยแล้วพลางเอ่ยขอบคุณโหลวซั่ง
“พวกเรากันเองทั้งนั้น ไม่ต้องพูดขอบคุณหรอก แต่ขอเตือนไว้หน่อยนะ น้องชาย นายต้องระวังแผลไว้บ้าง อย่าเพิ่งขยับซี้ซั้วล่ะ”
คำพูดที่เหลือโหลวซั่งไม่ได้เอ่ยออกมา นอกจากรอยแผลอื่น ๆ แล้ว แค่แผลถูกยิงไม่กี่แห่งนั่นก็สาหัสเอาเรื่องแล้ว
ผู้มีพลังพิเศษต่อให้แข็งแกร่งน่าเกรงขามเพียงใดก็ยังเป็นเลือดเนื้อเชื้อไข ก่อนจะผ่าเอากระสุนออกมา อยู่นิ่ง ๆ อย่าขยับซี้ซั้วจะดีที่สุด
ซูเจียอี้ไม่พูดจาอะไรอีก ยอมให้โหลวซั่งเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวสะอาดให้แต่โดยดี
เสื้อผ้าเปื้อนเลือดถูกห่อรวมแล้วโยนออกนอกหน้าต่างรถ จากนั้นจึงถูกเปลวไฟกลุ่มหนึ่งเผาทำลายจนมอดไหม้
จ้าวหร่านขับรถมุ่งหน้าไปทางฐานตามเส้นทางในความทรงจำ เพียงแต่ยังไม่ทันถึงฐาน ก็มองเห็นเงาร่างคนเลือนรางสองสามสายอยู่เบื้องหน้าแต่ไกล