เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 270 มันอยู่ที่นี่
“นายไม่ได้โยนมันทิ้งไปแล้วใช่ไหม”
ซูอี้เอานิ้วจิ้มไหล่ของหยุนเยี่ยนสองทีด้วยความสงสัย
แม้จะจำไม่ได้ชัดเจนว่าเมื่อก่อนตัวเองเคยทำภารกิจอะไรกันแน่ และจำไม่ได้ว่ารู้จักกับหยุนเยี่ยนตั้งแต่เมื่อไหร่
ทว่าบัตรภารกิจใบแรกนั้นเธอมีภาพจำอันลึกซึ้งทีเดียว
อย่างไรเสียมันก็คือจุดเริ่มต้นในการออกท่องโลกใบเล็กของเธอ และยังเป็นคลังสมบัติน้อยก้อนแรกในชีวิตเธออีกด้วย
บรรยากาศเงียบลงไปหนึ่งถึงสองวินาที ซูอี้ได้ยินเพียงเสียงถอนหายใจเบา ๆ ราวกับยอมรับชะตากรรม จากนั้นคนข้างกายก็ปล่อยเธอแล้วลุกขึ้นนั่ง
ขณะดวงตากลมโตกะพริบปริบ ๆ สิ่งที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธออีกคราคือโทนสีขาวซีดอันเปลือยเปล่า
สายตาของซูอี้จับจ้องที่ท่อนบนอันเปลือยเปล่าของหยุนเยี่ยน แววตาซุกซนมองซ้ายทีขวาที มองบนทีล่างที