เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 265 โชคดีที่ได้พบกัน แต่ยากจะหนีพ้นความตายจาก
“โฮ่ง~”
เงาหมาป่าที่กระโจนออกมาจากหัวมุมด้านหลังส่งเสียงหอนต่ำเตือนเสิ่นซิงอวี้ พลางส่งเสียงหอนต่ำพลางไม่ลืมที่จะตวัดกรงเล็บใส่ซอมบี้ที่ตามหลังมาสองสามที
สิ่งที่พุ่งออกมาจากด้านหลังเริ่มเยอะขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อมีประตูกลเปิดออก สัตว์ร้ายที่ถูกคุมขังก็ย่อมหลุดพ้นจากพันธนาการ
อีกทั้งสิ่งที่คนพวกนี้ประเมินว่า “มีคุณค่าทางงานวิจัย” จนเก็บรักษาไว้ภายในฐานได้นั้น ก็ไม่ใช่พวกซอมบี้ธรรมดาด้านนอกเหล่านั้นเลย
“พี่เจียง พวกเราไปหาสถานที่ที่ปลอดภัยกว่านี้สักหน่อยก่อนเถอะ ซอมบี้ตามมาไม่น้อยแล้ว”
เสิ่นซิงอวี้ย่อมหวังอยากให้เจียงเยว่มีเวลาสงบสติอารมณ์ลงบ้าง แต่สถานการณ์ในตอนนี้กลับไม่ได้ให้เวลาพวกเขามากนัก
เสี่ยวถงนั้นทั้งรวดเร็วและมั่นคงจริง ๆ
ทว่าเขามักรู้สึกว่าสถานที่อย่างห้องใต้ดินมีความไม่แน่นอนมากเกินไป
ตอนนี้ที่นี่วุ่นวายถึงเพียงนี้ หากอุปกรณ์ให้แสงสว่างเหนือศีรษะและรอบตัวพวกเขาเกิดพังขึ้นมา เช่นนั้นคงจะรับมือยากแล้วเป็นแน่