เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 244 เขาจะนอนที่ไหนตอนกลางคืน?
“…ไม่มีอะไร”
เจียงเยว่หันหลังกลับโดยสายตาไม่วอกแวก ด้วยกลัวว่าหากช้าไปแม้แต่วินาทีเดียวจะได้เห็นภาพที่กระตุ้นอารมณ์ยิ่งกว่านี้
ไม่ใช่ว่าเขากลืนอาหารหมาไม่ลง แต่เขากลืนอาหารหมาที่มีความต่างชั้นขนาดใหญ่ไม่ลงต่างหาก
หลังจากก้าวขาข้างเดียวกับแขนไปได้สองสามก้าว เจียงเยว่ก็ถอยหลังกลับมาที่หน้าประตูห้องนอน ครั้งนี้ไม่หันหัวกลับไปมองจริง ๆ เสียที
“แค่ก เอ่อ พวกเธอพักผ่อนกันก่อนเถอะ พรุ่งนี้ฉันค่อยมาหาใหม่ คราวหน้าจำไว้ด้วยว่าต้องปิดประตู”
เมื่อครู่เขาจะพูดอะไรนะ?
อ้อ ช่างเถอะ ไปหาเฉียวเฉียวก่อนดีกว่า
เป็นเหตุให้จ้าวหร่านที่ยืนเปิดประตูให้เจียงเยว่อยู่ตรงโถงทางเข้าเพิ่งจะปิดประตูลง ก็เห็นเจียงเยว่ที่พุ่งเข้ามาเหมือนสายลม ได้เดินกลับออกไปเองอย่างรวดเร็วราวกับสายลมอีกครั้ง
จ้าวหร่านตกตะลึง ประสิทธิภาพในการคุยธุระของพี่ชายนี่ช่างรวดเร็วเสียจริง