เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ฐานยิ่งใหญ่ คนยิ่งมาก ก็ยิ่งซับซ้อน
ระบบคิดไม่ตก ถามไปแล้วแต่ก็เหมือนไม่ได้ถาม
แต่ในเมื่อเนื้อเรื่องปลอมเอามาอ้างอิงอะไรไม่ได้แล้ว โฮสต์จะให้มันค้นหนังสือทำไมกันนะ?
ลูกบอลแสงน้อยในห้วงความคิดกะพริบวูบวาบ เดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืด ราวกับหลอดไฟที่สายไฟหลวมอย่างไรอย่างนั้น
ส่วนซูอี้กลับนั่งกินขนมจุบจิบอยู่ในฟองกันฝนอย่างสบายอกสบายใจ
บนถนนอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ คงมีเพียงพื้นที่ผืนเล็กสะอาดสะอ้านใต้เท้าของซูอี้เท่านั้น
ความสงสัยของระบบ ซูอี้หาได้ใส่ใจไม่
เพราะเธอก็เพียงแต่ถามออกไปลอย ๆ ตามความรู้สึกเท่านั้น
อีกทั้งเธอยังจำได้ราง ๆ ว่าตอนที่ลงมือ สีหน้าของเด็กสาวคนนั้นแม้จะดูประหลาดใจและโกรธอยู่บ้าง แต่กลับไม่ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย
ความรู้สึกแบบนั้น ราวกับจะบอกว่า “แกทำให้ฉันประหลาดใจมาก แต่แกฆ่าฉันไม่ได้หรอก”