เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 เขาคิดอะไรอยู่กันแน่
ด้านนอกหน้าต่างชั้นสาม เงาดำสายหนึ่งพาดผ่านไปวูบหนึ่ง
ไม่นานนัก บนกระจกหนาหนักก็ปรากฏรอยกรงเล็บสีดำประทับอยู่
หยุนเยี่ยนพกความหงุดหงิดที่ถูกรบกวนไว้เล็กน้อย เดินผ่านแผนกเสื้อผ้าไปครึ่งหนึ่งแล้วไปยืนอยู่ข้างหน้าต่างที่เงามืดนั้นปรากฏ
ตรงกระดูกข้อมือขาวซีด เถาวัลย์สีเขียวท่อนหนึ่งเตรียมพร้อมจู่โจม
เพียงแต่ ปลายเถาวัลย์ไม่ได้ชี้ไปที่หน้าต่าง หากแต่เป็นมุมห้องด้านหนึ่งที่อยู่ใกล้หน้าต่าง
พื้นที่ตรงมุมนี้ได้รับการจัดวางแตกต่างจากการออกแบบบริเวณอื่นในชั้นนี้ โดยมีชั้นวางและไม้ประดับในร่มกั้นไว้จนมีลักษณะคล้ายร้านค้าเดี่ยวร้านหนึ่ง
พื้นที่ไม่ถือว่าเล็ก ทั้งยังออกแบบได้ไม่เลวทีเดียว
เว้นเสียแต่ว่าข้าวของประดับตกแต่งและป้ายร้านตรงทางเข้าทั้งหมดถูกเงาดำขนาดตัวไม่เล็กตัวหนึ่งทับจนแหลกละเอียด
“ฮึ่ก ๆ!”