กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 มีคนน้ำตาไหล มีกรงเล็บซอมบี้แข็ง
อารมณ์ของหยุนเยี่ยนดีขึ้นในชั่วพริบตา ไม่ขัดขืนการกระทำของซูอี้แม้แต่น้อย
ราวกับว่าคนที่ใจลอยเปล่าเปลี่ยวจนแทบอยากจะแอบสะกดรอยตามไปเมื่อครู่ไม่ใช่เขา
คนอื่น ๆ มองดูซูอี้จูงน้องชายมือหนึ่ง จูงหยุนเยี่ยนอีกมือหนึ่งแล้วพากันเดินไปฝั่งตรงข้าม ได้แต่มองตาปริบ ๆ รออยู่ที่เดิม
เสิ่นซิงอวี้เดินสำรวจในร้านกาแฟรอบหนึ่ง ไม่ถือว่ารกมากนัก แต่ร่องรอยก็ไม่ใช่น้อย
“เอากาแฟสักแก้วไหม?”
ไม่รู้ว่าเสิ่นซิงอวี้ไปรื้อยากาแฟสำเร็จรูปพวกนี้มาจากไหน สีหน้าเรียบเฉยอย่างยิ่งขณะเดินขึ้นรถไปหยิบกาน้ำร้อนออกมาใบหนึ่ง
นี่เป็นน้ำที่ต้มไว้เมื่อเช้า เก็บความร้อนได้ดีทีเดียว
จ้าวหร่าน: “...”
โหลวซั่ง: “...”