เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 พี่สาว ฉันทำได้
ชาตินี้โหลวซั่งนับว่าโชคดีที่ได้สัมผัสทัศนียภาพในมุมมองของลูกบาร์เบล
จนกระทั่งตอนถูกวางลงมา ขาถึงได้อ่อนยวบจนต้องให้เสิ่นซิงอวี้ช่วยประคองไว้ ทั่วทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยความหมดอาลัยตายอยาก
เขาควรต้องดีใจที่น้องสาวคนนั้นไม่ได้เหวี่ยงเขาออกไป
ชิวหลิงหลิงหันกลับมามองพวกซอมบี้ที่ถูกกำจัดไปเกือบหมดแล้ว ก่อนจะเดินตามเสิ่นซิงอวี้ไปยังหน้าประตูซูเปอร์มาร์เก็ต
ชายหนุ่มที่มากับเธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกัดฟันก้าวตามมาเช่นกัน
กระทั่งมองเห็นสามคนที่ยืนอยู่ตรงประตู ใบหูของชิวหลิงหลิงก็พลันแดงก่ำขึ้นมาด้วยความกระดากอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี
เมื่อครู่มีระยะห่างอยู่ช่วงหนึ่ง สายตาสั้นที่อยู่คู่ตัวมาหลายปีจึงมองใบหน้าของคนทั้งหลายไม่ชัดเจน
ครั้นมองดูตอนนี้ คนทั้งสามที่หน้าประตูกลับดูประณีตงดงามยิ่งกว่าเด็กหนุ่มสองคนเมื่อครู่เสียอีก