เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 ตัวช่วยสุดเทพ เธอเข้าใจแล้ว
ยามที่หยุนเยี่ยนเปิดประตูเดินออกมา สายลมสายหนึ่งก็พัดวูบผ่านไปในชั่วขณะ
เงาดำสายหนึ่งพลันไปหยุดยืนอยู่ด้านหลังของเสิ่นซิงอวี้ และสิ่งที่มันกำลังเผชิญหน้าอยู่ ก็คือม่านฝนที่ว่างเปล่าไร้สิ่งใด
มุมของซูอี้พอดิบพอดีจนสามารถมองเห็นรูปลักษณ์ของหมาป่ากลายพันธุ์ได้อย่างครบถ้วน
โดยเฉพาะดวงตาต่างสีคู่ที่มีสีฟ้าไอซ์บลูและสีอำพันนั้น มันใสกระจ่างกลิ้งไปมาเปล่งประกายระยิบระยับ
เส้นขนบนตัวฟูนุ่มสะอาดสะอ้าน ซ้ำยังรู้จักกางม่านพลังพิเศษขึ้นมาชั้นหนึ่งเพื่อกันน้ำฝนให้ตัวเองอีกด้วย
ซูอี้ที่เกาะอยู่ตรงหน้าต่างรู้สึกใจเต้นขึ้นมาทันที
ถึงขนาดคิดไปถึงเครื่องมือที่จะใช้ถลกหนังเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
ทว่าหยุนเยี่ยนที่ยืนอยู่ใต้ชายคากลับหยุดการเคลื่อนไหวลงหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง
หมาป่าตัวนี้ ดูเหมือนกำลังปกป้องเสิ่นซิงอวี้อยู่หรือ?