กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 ไม่อยากปล่อยมือ อยากกอดอีกสักหน่อย
ปราณอำมหิตที่พลุ่งพล่านทั่วร่างของหยุนเยี่ยนค่อย ๆ ถูกสะกดข่มลงอย่างฝืนใจ เมื่อมองเห็นโทนสีอบอุ่นที่คุ้นเคยสายหนึ่ง
ดวงตาลึกล้ำคู่หนึ่งจ้องมองเด็กสาวที่อยู่ไม่ไกลตาไม่กะพริบ
ดาบยาวที่เปื้อนเลือดเต็มไปหมดถูกโยนเก็บเข้ามิติ รอจนมั่นใจว่าร่างกายของตนยังคงสะอาดสะอ้านเรียบร้อย ถึงได้ก้าวเดินเข้าไปหาเด็กสาวของเขาทีละก้าว
เขาคิดในใจ เป็นความผิดของเขาเอง เป็นเขาที่มาช้าไป
เขาจะไม่ทำเธอหายไปอีกแล้ว
แต่ว่า ทำไมอาอี้ถึงยิ้มให้คนอื่นอย่างมีความสุขขนาดนั้นกัน?
ผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว อาอี้คิดจะไปกับเธอหรือไง?
“อาอี้ มานี่”
น้ำเสียงแหบพร่าทุ้มต่ำจนสั่นเครือเล็กน้อย แววตาอันดำสนิทเปี่ยมไปด้วยคลื่นอารมณ์ที่พยายามสะกดกลั้น