กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 รู้สึกผิดปกติไปหน่อย
“ซูเจียอี้ ช่วยฉันด้วย ช่วยฉันด้วยเถอะ!”
เถียนฟางอวี่ซึ่งเปียกฝนจนอยู่ในสภาพน่าเวทนาพันกายด้วยเสื่อไม้ไผ่ผืนหนึ่ง พอเห็นซูเจียอี้ยืนอยู่ใต้ชายคาด้านนอกตัวบ้าน เธอก็รีบหันหลังวิ่งตรงเข้ามา
เธอกว่าจะหนีรอดจากการควบคุมของญาติพี่น้องพวกนั้นออกมาได้ไม่ง่ายเลย ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่มีทางยอมถูกจับตัวกลับไปอีกอย่างเด็ดขาด
และซูเจียอี้ ก็คือความหวังเดียวของเธอ
“นายยังมีชีวิตอยู่ ดีจริง ๆ เลย เห็นแก่ที่เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน ช่วยฉันหน่อยได้ไหม ขอร้องละ นายช่วยฉันเถอะ!”
เด็กสาวที่โผเข้ามาหมายจะคว้าชายเสื้อของซูเจียอี้พลันคว้าพลาดไป ร่างทั้งร่างเสียหลักจนสะดุดล้มลงกับพื้นทันที
“ยัยเด็กเวรยังกล้าหนีอีก รอจับตัวกลับไปได้ พ่อจะซ้อมให้หนักเลย!”