เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 เจ็บใจจริงเชียว
อาจเป็นเพราะคนคนนั้นเองก็คิดไม่ถึงว่าจะยังเจอคนเป็น ๆ อยู่ตรงทางเลี้ยว
พอสบสายตากับเหลยอวี๋ เขาก็หันหัวปั่นจักรยานพุ่งทะยานหนีไปอีกทางทันที
ขณะที่เหลยอวี๋กำลังประหลาดใจกับปฏิกิริยาของคนผู้นั้น ก็ได้ยินอีกฝ่ายตะโกนลั่นขึ้นมาอีกหนึ่งประโยค “รีบหนีเร็ว!”
ชายคนดังกล่าวปั่นแผ่นเหยียบไม่ช้าลงแม้แต่น้อย ดูแล้วไม่เหมือนความเร็วของคนที่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิด
เหลยอวี๋มองรอยเลือดที่ซึมออกมาเรื่อย ๆ บนแขนของชายคนนั้น รวมถึงจักรยานผู้หญิงที่ปั่นอย่างรวดเร็ว พลางรู้สึกอยู่ตลอดว่าสถานการณ์แบบนี้ช่างคุ้นตาเหลือเกิน
คุ้นเคยอยู่บ้าง
ในวินาทีต่อมา ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าความคุ้นเคยนี้มาจากไหน
ทางทิศที่ชายคนนั้นเพิ่งปั่นผ่านมา เสียงคำรามของซอมบี้ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น และดังสลับกันไปมา
นี่มันเหมือนกับฉากตอนที่เจอกับพวกฉีไหลครั้งแรกไม่มีผิดไม่ใช่หรือไง