กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 พี่ชาย
พอหวังเสียนึกถึงผู้หญิงพวกนั้นที่ทั้งสาวกว่าและสวยกว่าตน แววตาก็อดไม่ได้ที่จะเปี่ยมด้วยความเคียดแค้น
ทว่าเธอกลับไม่อาจไปบ่นต่อหน้าผู้ชายของตนได้ เพราะอย่างไรเสียคนพวกนี้ก็เป็นไอ้ผีบ้านั่นที่เอ่ยปากรับเข้ามาจริง ๆ
ส่วนตัวเธอเองก็อาศัยเพียงฐานะเมียหลวงของหัวหน้ากลุ่ม กับความสัมพันธ์อันคุ้นเคยกับคนดั้งเดิมบางกลุ่มในโรงงานเท่านั้น จึงพอจะมีหน้ามีตาอยู่บ้าง
“กิน ๆ กินของพวกเรา ดื่มของพวกเรา แต่ละวันกลับยังทำหน้าเหมือนมีคนตาย นังพวกเสแสร้งเอ๊ย แม่คนนี้อยากจะดูนักว่าจะทนไปได้สักกี่วัน”
พูดจบ หวังเสียก็ถ่มน้ำลายออกมาอีกคำ