กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 ฉันไม่ใช่ตัวน้อยน่ารักของเธอแล้วเหรอ
“ก็เพราะว่าห้างสรรพสินค้านี้เป็นของบ้านฉันน่ะสิ”
ซูอี้กะพริบตาปริบ ๆ น้ำเสียงนุ่มนิ่มแฝงความมั่นใจเต็มเปี่ยม
ทั่วทั้งโกดังคล้ายจมสู่ความเงียบงันอีกแบบหนึ่งขึ้นมาทันที
นัยน์ตาใต้แว่นกันแดดของเย่หลานเจือรอยยิ้มจาง ๆ เพียงแต่ไม่มีใครมองเห็น
ในสายตาคนนอก เย่หลานยังคงมีท่าทีสุขุมนิ่งสงบดั่งเดิม
ทว่าคนอื่น ๆ ในที่นี้กลับตกใจกันจริง ๆ
ใครก็ได้ช่วยอธิบายที นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่?
พวกเขาไม่เพียงกินข้าวสารของเขาไปแล้ว ยังมาพูดจาโอหังต่อหน้าเพื่อหวังจะแบ่งเสบียงของเขาอีกงั้นหรือ?
“ห้างสรรพสินค้าทั้งหมดเป็นของเครือซู และฉัน ก็แซ่ซูนะ!”