เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 อาเยี่ยน เธอกอดฉันหน่อยสิ
«โฮสต์ หยุดเดินเดี๋ยวนี้นะ! ทางนั้นมีแต่ซอมบี้ทั้งนั้นเลย!»
ลูกบอลแสงน้อยมองด้วยสายตาเวทนา ห่างออกไปไม่กี่สิบเมตรมีศีรษะคน ไม่สิ หัวซอมบี้กำลังเบียดเสียดกันแน่นขนัด
ต่อให้พระเอกจะอยู่ทางนั้น โฮสต์ก็เดินดุ่ม ๆ ไปแบบนี้ไม่ได้นะ!
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าพระเอกจะสังเกตเห็นโฮสต์ไหม แค่สภาพร่างพังเหมือนถูกสูบพลังไปจนหมดของโฮสต์ตอนนี้ พลั้งเผลอแค่นิดเดียวก็เอาชีวิตไปทิ้งแล้ว!
«โฮสต์ คุณต้องคุมเท้าตัวเองให้อยู่สิ! หยุดเดิน! หยุดเดินเดี๋ยวนี้!»
ซูอี้ทำหน้ายู่ลง จัดการสั่งปิดเสียงระบบในหัวด้วยตัวเองทันที
ตอนนี้เธอรู้สึกวิงเวียนศีรษะอยู่บ้าง พอถูกระบบเจื้อยแจ้วในหัวรบกวนก็ยิ่งเวียนหัวขึ้นไปอีก
อยากนอนจังเลย!
ฝีมือระดับชั้นสูงนี่เอามาใช้สุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้จริง ๆ