เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ตื่นขึ้น
“พวกคุณดูแลเธอให้ดีก่อน ผมจะออกไปจัดการไอ้ตัวข้างนอกนั่นให้เรียบร้อย”
หยุนเยี่ยนที่เดินออกมาจากห้องนอนใหญ่หยิบดาบยาวที่วางอยู่นอกประตูห้องขึ้นมาอีกครั้ง น้ำเสียงราบเรียบเป็นปกติ
“พี่เยี่ยน ต้องการให้ช่วยไหมครับ?”
โหลวซั่งที่แสร้งทำใจดีสู้เสือขยับเข้าไปใกล้ มองดาบคมกริบในมือของหยุนเยี่ยนพลางกลืนน้ำลายลงคออย่างระมัดระวัง
เรียกพี่สักคำจะเป็นอะไรไป ไม่ขายหน้าหรอก ไม่ขายหน้าเด็ดขาด
ถึงเขาจะไม่สามารถฟันแหลกไม่ยั้งก๊าก ๆ ได้เหมือนพี่เยี่ยน แต่ถ้ามีตรงไหนที่ต้องการให้เขาช่วย อะไรที่พอทำได้เขาก็ทำได้ทั้งนั้นแหละ
เขาก็ไม่ได้อ่อนแอสักหน่อย ใช่ไหมล่ะ!
ที่ฟันเถาวัลย์ไม่ขาดต้องเป็นเพราะเขาไม่ได้มีอาวุธมีดที่คมกริบแบบพี่เยี่ยนแน่ ๆ! ต้องเป็นเพราะเหตุผลนี้แน่!
“นายแน่ใจนะว่าไม่ได้ไปเกะกะให้เขาวุ่นวายกว่าเดิม?”