เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ฉันอยากย้อมอันนี้เป็นสีแดง
โหลวซั่งมองชายหนุ่มผู้เย็นชาที่กำลังตั้งใจป้อนอาหารบนโต๊ะอาหาร และหญิงสาวผู้น่ารักเชื่อฟังข้างกายที่เพลิดเพลินกับการถูกป้อน ในใจก็พลันนึกเสียใจขึ้นมาวูบหนึ่ง
ทั้งดวงตาคู่นี้ แล้วก็ปากที่ไม่รู้จักระวังของเขาเนี่ยนะ!
“พี่ใหญ่ผมผิดไปแล้ว พี่เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของผมเลยนะ!”
โหลวซั่งที่ทั่วทั้งร่างถูกเถาวัลย์มัดแน่นทำได้เพียงใช้ศีรษะส่วนเดียวที่โผล่ออกมาอ้อนวอนขอความเมตตาจากชายหนุ่ม
ถ้าไม่ได้จริง ๆ ป้อนของกินให้เขาสักคำก็ยังดีนะ!
ความทรมานแบบที่มองเห็นแต่อดกินเนี่ย ใครจะเข้าใจบ้างล่ะ!
“พี่สะใภ้ ผมผิดไปแล้ว ผมไม่ควรไปหลงใหลในความงามของพี่เลย!”
ตอนนี้โหลวซั่งนึกเสียใจ เสียใจสุด ๆ ไปเลย!
เพิ่งเคยพบองค์หญิงน้อยที่ประณีตงดงามตรงตามรสนิยมของเขาขนาดนี้เป็นครั้งแรก พอยั้งใจไม่อยู่ก็เลยหยอกเย้าไปนิดหน่อย ใครจะไปคิดว่าผู้ชายข้างกายองค์หญิงน้อยจะเก่งกาจขนาดนี้กันล่ะ!