เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320 สามสิ่งมีชีวิตโครงสร้าง
"แม้สภาแห่งความจริงจะมีข้อกำหนดห้ามมิให้พ่อมดต่อสู้กันเอง ทว่าเจ้าก็ย่อมรู้ดี สภาแห่งความจริงแต่เดิมก็เป็นองค์กรที่รวมตัวกันอย่างหลวมๆ อำนาจในการควบคุมพ่อมดวิญญาณแท้จริงจึงมีอยู่อย่างจำกัด ยิ่งมิต้องเอ่ยถึงว่าพ่อมดวิญญาณแท้จริงจำนวนมากต่างก็มีความแค้นต่อกันมาแต่เดิมอยู่แล้ว"
เมื่อได้ยินคำพูดของม่ายอีซา ซูหนานก็พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
อย่าว่าแต่ความแค้นที่สั่งสมมายาวนานนับหลายยุคสมัยระหว่างฝ่ายพ่อมดผู้พิทักษ์กฎกับฝ่ายพ่อมดมืดเลย แม้แต่พ่อมดที่อยู่ในฝ่ายเดียวกัน ก็มิได้เป็นเนื้อเดียวกัน ต่างฝ่ายต่างก็เคยมีความขัดแย้งบาดหมางกันไม่มากก็น้อย
พ่อมดวิญญาณแท้จริงสามารถยอมละทิ้งความแค้นชั่วคราวเพื่อผลประโยชน์และร่วมมือกันได้ ในทางกลับกันย่อมสามารถฉีกหน้าหักหาญและเปิดฉากเข่นฆ่ากันเพื่อผลประโยชน์ได้เช่นเดียวกัน
ในยามที่อยู่ในเมืองพ่อมดยังพอทำเนา ทว่าเมื่อก้าวออกมาภายนอก พ้นจากสายตาของสภาแห่งความจริง ขอเพียงสามารถสังหารศัตรูให้สิ้นซากได้ ก็มิต้องกังวลว่าจะเกิดปัญหาตามมาในภายหลัง
ในสถานการณ์เช่นนี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับมนต์เสน่ห์อันเย้ายวนของจุดบรรจบกฎเกณฑ์ เกรงว่าคงไม่มีพ่อมดวิญญาณแท้จริงคนใดสามารถสะกดกลั้นความโลภไว้ได้
ทางฝั่งเทพเจ้าเองก็ใช้หลักการเดียวกัน
นี่คือเหตุผลที่ทั้งฝ่ายเทพเจ้าและพ่อมดวิญญาณแท้จริง ต่างก็ไม่ยอมรวบรวมกำลังคนเพื่อแย่งชิงจุดบรรจบกฎเกณฑ์ชั่วคราวเป็นกลุ่มใหญ่