เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316 เผ่ามดอ็อก
วันเวลาผันผ่าน กาลเวลาไหลรินผ่านพ้นไปดั่งเม็ดทรายที่ร่วงหล่นผ่านร่องนิ้ว
ศักราชประกายดาวปีที่ 3732
ณ ทวีปประกายดาว นครประกายดาว
ในฐานะฐานบัญชาการใหญ่ของสหพันธ์ดาราบนทวีปประกายดาว ความยิ่งใหญ่และขนาดของเมืองแห่งนี้เรียกได้ว่าเป็นที่สุดของทวีป
ผู้คนที่อาศัยอยู่ภายในเมืองแห่งนี้ นอกเหนือจากเหล่าพ่อมดและพ่อมดฝึกหัดแล้ว ก็มีเพียงมนุษย์และสิ่งมีชีวิตต่างมิติที่คอยทำหน้าที่รับใช้พวกเขาเท่านั้น
เหนือน่านฟ้าของตัวเมือง หอคอยพ่อมดหลังหนึ่งพลันปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน
ณ ชั้นบนสุดของหอคอย กุหลาบทอดสายตามองดูทิวทัศน์ท้องถนนอันคุ้นเคยเบื้องล่าง ในดวงตาอดไม่ได้ที่จะผุดประกายความทรงจำอันลึกซึ้งขึ้นมา
หลังจากเวลาล่วงเลยไปเกือบหนึ่งร้อยปี ในที่สุดนางก็ได้หวนคืนสู่ทวีปประกายดาวอีกครั้ง
"สงครามที่ระนาบเฮอร์มิสสิ้นสุดลงแล้ว ที่นั่นไม่จำเป็นต้องมีข้าคอยปักหลักพิทักษ์อีกต่อไป หลังจากนี้คงสามารถพักผ่อนอยู่ในนครประกายดาวได้สักระยะหนึ่งแล้ว"