เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 311 เลื่อนขั้นสู่พ่อมดวิญญาณแท้จริง
วันเวลาผันผ่าน เพียงพริบตากาลเวลาก็ล่วงเลยไปกว่าหนึ่งร้อยปี
ณ ห้วงระนาบธาตุสายฟ้า
ท่ามกลางมวลเมฆที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ สายฟ้าพลันระเบิดออกอย่างกึกก้อง แปรเปลี่ยนกลายเป็นคลื่นประจุไฟฟ้าดั่งอสรพิษยักษ์ที่ซัดสาดไปทั่วทุกทิศทุกทาง บดขยี้มวลเมฆาโดยรอบจนแตกสลายกลายเป็นจุณ
เพียงชั่วพริบตา ใจกลางมวลเมฆอันหนาทึบและเวิ้งว้างก็ปรากฏเขตสุญญากาศขนาดใหญ่ขึ้นมาแห่งหนึ่ง
และ ณ ใจกลางของเขตสุญญากาศนั้น ร่างของซูหนานถูกห่อหุ้มไว้ด้วยแสงสายฟ้าอันเจิดจ้าบาดตา ระลอกคลื่นอันแปลกประหลาดครอบคลุมอาณาบริเวณรัศมีหลายพันกิโลเมตรรอบตัวเขาเป็นศูนย์กลาง กลางความว่างเปล่ามีประกายอัสนีแลบแปลบปลาบเป็นระยะๆ ก่อให้เกิดรอยย่นยู่บิดเบี้ยวในอากาศคล้ายรอยพับผ้า
เนิ่นนานเท่าใดไม่อาจทราบได้ ระลอกคลื่นนั้นก็พลันอันตรธานหายไป ประกายสายฟ้าอันหนาแน่นคล้ายถูกแรงดึงดูดไร้รูปกระชากดึง หดตัวกลับคืนสู่ภายในร่างของซูหนาน มวลเมฆสายฟ้าโดยรอบไหลทะลักย้อนกลับมา เติมเต็มเขตสุญญากาศอย่างรวดเร็ว
ครู่ต่อมา ซูหนานก็แหวกม่านเมฆาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเบื้องบน ใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มอันเปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดีอย่างไม่อาจสะกดกลั้น
"ในที่สุดก็ควบคุมกฎเกณฑ์สายฟ้าได้สำเร็จ"
ต่อจากกฎเกณฑ์แรงโน้มถ่วง ในเวลานี้เขาก็ได้ครอบครองกฎเกณฑ์สายที่สองเป็นที่เรียบร้อย