เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 282 สงครามกลางเมืองปะทุขึ้น
ตูมมม!
คลื่นเสียงกึกก้องกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นเสียดฟ้าดังก้องสะท้อนไปทั่วทุ่งรกร้าง!
บนพื้นดินพลันปรากฏรอยฝ่ามือขนาดยักษ์ที่ลึกลงไปกว่าสิบเมตรขึ้นมาในทันที ประหนึ่งถูกขุดคว้านออกไปชิ้นใหญ่ ขอบรอยฝ่ามือเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวรูปใยแมงมุมอันน่าหวาดเสียว!
และใจกลางหลุมลึกรูปฝ่ามือนั้น เทวอสูรวิปริตทอดร่างนอนแน่นิ่งด้วยบาดแผลฉกรรจ์ทั่วสรรพางค์กาย เลือดสีเขียวอมฟ้าไหลรินอาบชโลม สภาพทุเรศทุรังอย่างยิ่ง
การโจมตีเพียงครั้งนี้สร้างความเสียหายให้แก่มัน เหนือล้ำกว่าการถูกรุมล้อมโจมตีก่อนหน้านี้มากมายนัก!
“โฮก!”
ความเจ็บปวดเสียดแทงปลุกเร้าสัญชาตญาณความดุร้ายของเทวอสูรวิปริตให้ตื่นขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเห็นว่ามิอาจหลบหนีได้ มันจึงแผดเสียงคำรามลั่น พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเบื้องบน หวังจะสังหารผู้ที่ลงมือให้ตกตาย
“หากยังไม่ลงมือกันอีก เมื่อจัดการสิ่งนี้เสร็จสิ้นมันย่อมตกเป็นของข้า”