เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254 ไมซา เอ็ดเวิร์ดส์
เฟลมมิงและไห่หลินถึงกับยืนนิ่งงันไปชั่วขณะ คิดไม่ถึงเลยว่าสัตว์เลี้ยงเวทมนตร์ที่บุคคลตรงหน้าตามหา แท้จริงแล้วคือเอมี่
เมื่อหวนนึกย้อนดูอย่างละเอียด พวกเขาเคยได้ยินคนกล่าวขานกันว่าเอมี่มิใช่สัตว์เลี้ยงเวทมนตร์ของท่านซูหนาน อีกทั้งยังมีที่มาจากยุครุ่งโรจน์ของพ่อมดเมื่อสองพันปีก่อนจริงๆ
หากเป็นเช่นนั้นแล้ว ผู้เป็นนายของเอมี่ก็ย่อมเป็นบุคคลตรงหน้านี้อย่างไม่ต้องสงสัย
เมื่อเรียกสติกลับคืนมา เฟลมมิงก็เอ่ยด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่น "ภายในสหพันธ์ดารามีสัตว์อสูรแมวขาวตัวหนึ่งนามว่าเอมี่อยู่จริงๆ ทั้งยังมีชีวิตยืนยาวมาไม่ต่ำกว่าสองพันปี หากไม่มีสิ่งใดผิดพลาด มันก็น่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงเวทมนตร์ที่เจ้าตามหา วางใจเถอะ ยามนี้มันมีความเป็นอยู่ที่ดียิ่ง"
เมื่อได้ยินถ้อยคำนี้ สีหน้าของหญิงสาวก็พลันผ่อนคลายลงด้วยความโล่งอก
"มันไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว"
"พาข้าไปพบมันได้หรือไม่"
เฟลมมิงลังเลอยู่ชั่วครู่ สบตากับไห่หลินแวบหนึ่งก่อนจะเอ่ย "ขออภัยด้วย ข้าไม่มีอำนาจตัดสินใจ จำต้องรายงานต่อเบื้องบนเสียก่อน"
แววตาของหญิงสาวฉายประกายประหลาดใจขึ้นมาวูบหนึ่ง