เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 250 ต้นตอแห่งความแปรเปลี่ยนผิดปรกติทั้งปวง
"เป็นไปได้อย่างไรกัน"
พ่อมดเศียรสุนัขอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดผวา
หรือว่าสระธาตุของหอคอยพ่อมดฝั่งตรงข้ามจะไม่ใช่ขนาดเล็ก ทว่าเป็นขนาดกลางงั้นหรือ
สีหน้าของเลียมและพ่อมดหน้ากระดูกก็ย่ำแย่ถึงขีดสุดเช่นกัน
เพียงการระดมยิงสองระลอก ความทนทานของสนามพลังป้องกันไมธอลแห่งหอคอยพ่อมดทมิฬ ก็ลดฮวบลงไปเกือบสองในสามส่วนแล้ว
หากโดนระดมยิงกระหน่ำซ้ำอีกระลอก เกรงว่าสนามพลังงานคงถึงคราวพังทลายเป็นแน่แท้
ขณะเดียวกัน ป้อมปืนคาถาของหอคอยพ่อมดทมิฬก็ระดมยิงโต้ตอบกลับไปเช่นกัน ทว่าไม่ว่าจะเป็นขนาดหรืออานุภาพการยิง ล้วนด้อยกว่าคู่ต่อสู้อย่างเทียบไม่ติด ยามลำแสงซัดเข้าใส่สนามพลังงานของหอคอยพ่อมดฝั่งตรงข้าม ก็ประหนึ่งวัวดินจมหายลงสู่มหาสมุทร ไม่อาจก่อให้เกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมไหวได้แม้แต่น้อย
"ไม่เป็นไรหรอก ต่อให้เป็นสระธาตุขนาดกลาง การระดมยิงมหาศาลปานนี้ก็ไม่มีทางยิงต่อเนื่องเป็นระลอกที่สามได้แน่นอน หอคอยพ่อมดฝั่งตรงข้ามย่อม..."
คล้ายต้องการปลุกขวัญให้กำลังใจตนเอง พ่อมดเศียรสุนัขจึงกัดฟันเอ่ยขึ้นมาอีกครา