เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 ไซเรนพรายทะเลผู้ถูกทอดทิ้ง
สายลมกรรโชกพัดผ่าน ผืนสมุทรกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นซัดสาด
ท่ามกลางผืนทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล มีอาณาเขตทางทะเลผืนหนึ่งที่มีเฉดสีน้ำเงินเข้มเป็นพิเศษ ดูประหนึ่งอัญมณีสีครามเม็ดงามที่ฝังแน่นอยู่ ณ กึ่งกลางมหาสมุทร
เมื่อทอดสายตามองลงมาจากเวหาเบื้องบน ย่อมแลดูละม้ายคล้ายดวงเนตรสีครามคู่หนึ่ง
และนี่คือที่มาของชื่อ ดวงเนตรสีคราม
ใต้ผืนน้ำลึกลงไปหลายร้อยเมตร มีกลุ่มสิ่งปลูกสร้างที่สร้างขึ้นเหนือแนวปะการังกระจายตัวอยู่หนาแน่น
โพรงหินปะการังถูกดัดแปลงให้กลายเป็นที่พักอาศัยอันประณีตงดงาม
ตามช่องว่างระหว่างแนวปะการัง มีสิ่งปลูกสร้างขนาดย่อมที่สร้างขึ้นจากปะการัง เปลือกหอย สาหร่ายทะเล และก้อนหินเรียงรายอยู่อย่างเป็นระเบียบ
เหล่าไซเรนพรายทะเลผู้มีรูปโฉมงดงามเย้ายวนนั่งอยู่บนยอดแนวปะการัง โบกสะบัดหางงูไปมาอย่างแผ่วเบาพลางขับขานบทเพลง
แม้ว่ารอบด้านจะโอบล้อมไปด้วยน้ำทะเล ทว่าสุ้มเสียงกลับสามารถสะท้อนก้องกังวานออกไปได้อย่างแจ่มชัด ประหนึ่งดังก้องอยู่ในห้วงความคิดโดยตรง