เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 215 ศึกใต้ทะเลลึก
ขณะที่ซูหนานกำลังเพลิดเพลินกับอาหารทะเลเลิศรสอยู่นั้น อีกฟากหนึ่งพวกของเซี่ยหม่านที่เพิ่งเดินทางมาถึงอ่าวทะเลสีรุ้งได้ไม่นาน บัดนี้ก็ได้โดยสารเรือแล่นเข้าสู่ผืนน้ำของทะเลสีรุ้งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ท่ามกลางผืนสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต
เรือยักษ์ที่มีความสูงกว่าสิบเมตรกำลังแล่นไปอย่างช้าๆ แหวกผืนน้ำจนเกิดเป็นคลื่นระลอกซัดสาดไปรอบด้าน
"ที่นี่น่ะหรือคือทะเลสีรุ้ง"
ดวงตาของอาเดลเป็นประกายระยิบระยับขณะจับจ้องมองผืนน้ำทะเลที่ส่องแสงระยิบระยับอยู่ห่างออกไปห้าร้อยกว่าเมตร ประกายแสงสีม่วงไวโอเล็ตอันงดงามตระการตากำลังพลิ้วไหวอยู่ท่ามกลางเเกรี่ยวคลื่น ช่างงดงามหมดจดอย่างยิ่ง
เนื่องจากตั้งอยู่ ณ จุดตัดของจุดบรรจบชีพจรปฐพีระหว่างแผ่นดินใหญ่กับท้องสมุทร ที่นี่จึงมักจะเกิดปรากฏการณ์มหัศจรรย์ขึ้นเป็นครั้งคราว บางครั้งผืนผิวทะเลจะเปล่งแสงเรืองรองหลากสีสันออกมาอย่างน่าพิศวง และนี่คือที่มาของชื่อทะเลสีรุ้ง
ทาเจียนาพิงกายอยู่ริมกราบเรือ ทอดสายตามองดูทัศนียภาพรอบด้านด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ภายในพิภพใต้ดินไม่มีผืนมหาสมุทร มีเพียงทะเลสาบและหนองบึงเท่านั้น
นี่นับเป็นครั้งแรกในชีวิตที่นางได้เห็นทะเลกว้างใหญ่ที่แท้จริงด้วยตาตนเอง