เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196 นี่คือเกียรติยศ
“เข้าร่วมพิธีกรรมอย่างนั้นหรือ? เกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่?”
ทาเทียนามองดูสหายสนิทด้วยสีหน้าตื่นตระหนกตกใจ นางคว้าแขนของอีกฝ่ายไว้แน่นแล้วเอ่ยถามอย่างร้อนรน
“เจ้าคือนักรบดาร์กเอลฟ์ระดับหัวกะทิที่สุดคนหนึ่งของตระกูล เหตุใดตระกูลจึงเลือกเจ้าเป็นเครื่องสังเวยในพิธีกรรมเล่า?”
วีเนียส่ายหน้า “พิธีกรรมในครั้งนี้ไม่เหมือนกับที่ผ่านมา ทูตแห่งพระแม่เทพีจะจุติลงมาเพื่อกอบกู้นครแมงมุมมาร”
“มีเพียงดาร์กเอลฟ์ที่มีศรัทธาแรงกล้าที่สุดเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์เข้าร่วมพิธีกรรมในครานี้ พวกเราจะหลอมรวมกลายเป็นส่วนหนึ่งของเทวทูต สังหารพ่อมดผู้นั้น จากนั้นก็จะได้หวนคืนสู่แดนสุขาวดีแห่งพระเจ้าพร้อมกับเทวทูต!”
เมื่อมองดูแววตาอันคลั่งเคออีล้ของสหายสนิท ใบหน้าของทาเทียนาพลันซีดเผือดลง ในใจเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจอย่างถึงที่สุด
เหตุใดพวกนางจึงสามารถศรัทธาในตัวตนที่อันตรธานหายไปนานกว่าหนึ่งพันสองร้อยปีได้อย่างบ้าคลั่งถึงเพียงนี้?
ช่างคล้ายกับคนที่สูญเสียสติสัมปชัญญะไปจนสิ้นเชิงแล้ว!
“วีเนีย เจ้าจะต้องตายนะ!” ทาเทียนาไม่อาจทนยืนดูสหายสนิทเดินไปสละชีวิตได้