เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186 พิธีกรรมที่ห่างหายไปนานกว่าหนึ่งพันสองร้อยปี
“ดังนั้นจวบจนกระทั่งใกล้ถึงศักราชดารารายปีที่ 2000 ยามที่ปราการแห่งระนาบมิติฟื้นฟูจนเกือบสมบูรณ์ บรรดาพ่อมดเหล่านั้นจึงค่อยเริ่มทยอยหวนคืนมาสินะ”
หลังจากอ่านบันทึกข้อมูลในตำราเหล่านั้นจนจบ ซูหนานจึงได้เข้าใจกระจ่างแจ้งว่า เหตุใดทวีปดารารายจึงสามารถรักษาความสงบสุขยาวนานนับพันปีโดยไม่มีพ่อมดคนใดย่างกรายเข้ามาได้เลย
ที่แท้มิใช่เพราะไม่อยากมา ทว่าไม่อาจมาได้ต่างหาก
“ทว่าเมื่อเป็นเช่นนี้ นอกจากระนาบมิติแห่งธาตุแล้ว ตัวเราในยามนี้ก็ไม่อาจเดินทางออกจากทวีปดารารายไปยังระนาบมิติอื่นได้เช่นกัน”
ซูหนานส่ายหน้าเบาๆ
สำหรับเรื่องนี้เขาหาได้ใส่ใจไม่ อย่างไรเสียเขาก็ยังไร้ซึ่งความสามารถในการท่องมิติต่างแดน ต่อให้คิดอยากจะจากทวีปดารารายไปก็ทำไม่ได้อยู่ดี
หากมองในแง่ดี สภาพการณ์ของทวีปดารารายในปัจจุบันนับเป็นเรื่องดียิ่งสำหรับตัวเขา
แม้การฝึกตนจะยากลำบากขึ้นบ้าง ทว่าอย่างน้อยก็มอบสภาพแวดล้อมอันสงบสุขและปลอดภัยให้เขาได้พัฒนาตนเองอย่างเต็มที่
อย่างน้อยที่สุดตลอดเจ็ดร้อยปีข้างหน้า ย่อมไม่ต้องกังวลว่าจะมีพ่อมดหรือสิ่งมีชีวิตระดับสูงคนใดมารังควานรบกวน